cordurar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *consutūrare, derivat de consutūra « costura », qu'a remplaçat lo latin classic consuĕre.

Prononciacion

/kuɾðyˈɾa/, /kuɾðyˈɾa/

Sillabas

cor | du | rar (3)

Vèrb

cordurar

1. Passar un fial o un cordilh a travèrs un teissut al mejan d'una agulha, per jónher amassa los dos troces.

Variantas dialectalas

• cóser
• cósir

Traduccions

alemand: nähen (de) anglés: to sew (en), to stitch (en) catalan: cosir (ca) espanhòl: coser (es) francés: coudre (fr)

italian: cucire (it) neerlandés: aannaaien (nl) romanés: a coase (ro) sicilian: cùsiri (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	cordurar
Gerondiu	cordurant
Participi passat
	singular			plural
masculin	cordurat			cordurats
femenin	cordurada			corduradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	corduri cordure	corduras	cordura	corduram	corduratz	corduran
Imperfach	corduravi	corduravas	cordurava	corduràvem	corduràvetz	corduravan
Preterit	cordurèri	cordurères	cordurèt	cordurèrem	cordurèretz	cordurèron
Futur	cordurarai	corduraràs	cordurarà	cordurarem	corduraretz	corduraràn
Condicional	cordurariái	cordurariás	cordurariá	cordurariam	cordurariatz	cordurarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cordure	cordures	cordure	cordurem	corduretz	corduren
Imperfach	cordurèssi	cordurèsses	cordurès cordurèsse	cordurèssem	cordurèssetz	cordurèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	cordura !	—	cordurem !	corduratz !	—
Negatiu	—	cordures pas !	—	cordurem pas !	corduretz pas !	—
Nòtas