cordurièr

Occitan

Etimologia

De cordurar amb lo sufix -ièr.

Prononciacion

/kuɾðyˈɾjɛ/, /kuɾðyˈɾjɛ/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
cordurièr	cordurièrs
[kuɾðyˈɾjɛ]	[kuɾðyˈɾjɛs]

cordurièr masculin, (equivalent femenin: cordurièra)

1. Persona que practica la cordura, que lo mestièr es de far de vestits.
2. Persona qu'inventa de costums.

Variantas dialectalas

• cordurier

Sinonims

• costurier / costurièr
• sartre

Traduccions

Persona que practica la cordura
alemand: Näher (de) anglés: dressmaker (en), needleworker (en), seamstress (en), sewer (en) basc: catalan: cosidor (ca), costurer (ca)	espanhòl: costurero (es) francés: couturier (fr) italian: cucitore (it) portugués: costureiro (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
cordurièr	cordurièrs
[kuɾðyˈɾjɛ]	[kuɾðyˈɾjɛs]

cordurièr masculin

1. (anatomia) Muscule que va de l'iliac fins a partida intèrna del genolh, passant per la cuèissa, e que òbra a extension de la camba e al movemento lateral de la cuèissa (la posicion assetada tradicionala del cordurièr, del sartre).

Variantas dialectalas

• cordurier

Sinonims

• costurier / costurièr
• sartòri
• mucle costurier / muscle costurièr
• muscle cordurièr
• muscle sartòri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	cordurièr	cordurièrs
	[kuɾðyˈɾjɛ]	[kuɾðyˈɾjɛs]
Femenin	cordurièra	cordurièras
	[kuɾðyˈɾjɛɾo̞]	[kuɾðyˈɾjɛɾo̞s]

cordurièr

1. Relatiu a un dels muscles de la cuèissa.
   • Lo muscle couturier.
2. En ligam amb la cordura.

Referéncias

• "vòstras referéncias"