culminacion

Occitan

Etimologia

Del supin culminatum del latin culminare « metre lo biscre, coronar » amb lo sufix -ion.

Prononciacion

lengadocian, gascon /kylminaˈsju/, /kylminaˈsju/

provençau /kylminaˈsjũⁿ/, /kylminaˈsjũⁿ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
culminacion	culminacions
[kylminaˈsju]	[kylminaˈsjus]

culminacion femenin

1. Accion o resultat de culminar.
2. Moment del passatge d’un astre pel meridian.
3. Punt ont quicòm culmina.

Parents

• culminant
• culminar
• culminicòla

Traduccions

alemand: Kulmination (de), Höhepunkt (de) (figurat) anglés: culmination (en) basc: catalan: culminació (ca)

espanhòl: culminación (es) francés: culmination (fr) (tb pels astres), culminance (fr) italian: culmine (it), culminazione (it) (astres) portugués: culminação (pt) (astres), culminância (pt)