declamatòri
Occitan
Etimologia
- Del latin declamatorius
Prononciacion
- lengadocina, gascon /deklamaˈtɔɾi/
- provençau /deklamaˈtɔʀi/
Sillabas
de|cla|ma|tò|ri
Adjectiu
declamatòri
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | declamatòri | declamatòris |
| [deklamaˈtɔɾi] | [deklamaˈtɔɾis] | |
| Femenin | declamatòria | declamatòrias |
| [deklamaˈtɔɾio̞] | [deklamaˈtɔɾio̞s] | |
- Relatiu o apertenent a la declamacion.
- Qu'es pompós, emfatic al prejudici del fons.
Parents
Traduccions
|