defauta

Occitan

Etimologia

Del francés ancian defaute « participi passat feminin singular de defaillir « defalhir » »

Prononciacion

/deˈfauto̞/, /deˈfauto̞/

Sillabas

de|fau|ta

Nom comun

defaut masculin

Declinason
Singular	Plural
defauta	defautas
[deˈfauto̞]	[deˈfauto̞s]

1. Manca, omission, deca.

Variantas

• defaut

Sinonims

• mancança
• deca

Traduccions

alemand: Default (de) anglés: default (en) basc: lehenetsia (eu) catalan: defecte (ca),

espanhòl: defecto (es) francés: défaut (fr) italian: difetto (it) portugués: falta (pt)

Forma de vèrb

defauta

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de defautar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de defautar