deficient
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin deficiens « mancant », participi present de deficere (« mancar »)
Prononciacion
- lengadocian, gascon /defiˈsjen/
- provençau /defiˈsjẽⁿ/
Sillabas
de|fi|cient
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | deficient | deficients |
| [defiˈsjen] | [defiˈsjens] | |
| Femenin | deficienta | deficientas |
| [defiˈsjento̞] | [defiˈsjento̞s] | |
deficient
Derivats
Parents
Sinonims
Traduccions
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| deficient | deficients |
| [defiˈsjen] | [defiˈsjens] |
deficient masculin
- Lo que patís d'una caréncia fisica o mentala.
Traduccions
|
Anglés
Etimologia
- Del latin deficiens « mancant », participi present de deficere (« mancar »)
Prononciacion
- RU /dɪˈfɪʃənt/
Sillabas
de|fi|cient
Adjectiu
deficient
Nom comun
deficient
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| deficient | deficients |
Catalan
Etimologia
- Del latin deficiens « mancant », participi present de deficere (« mancar »)
Prononciacion
- /dɪˈfɪʃənt/
Sillabas
de|fi|cient
Adjectiu
deficient masculin o femenin, (plurals: deficient)
Nom comun
deficient masculin o femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| deficient | deficients |