desgantar

Occitan

Etimologia

De gantar amb lo prefix privatiu des-.

Prononciacion

/dezganˈta/, /dezganˈta/

Sillabas

des | gan | tar (3)

Vèrb

desgantar

1. Quitar un gant o los dos.

Antonims

• engantar
• gantar

Traduccions

catalan: desenguantar (ca) espanhòl: desenguantar (es)

francés: déganter (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	desgantar
Gerondiu	desgantant
Participi passat
	singular			plural
masculin	desgantat			desgantats
femenin	desgantada			desgantadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desganti desgante	desgantas	desganta	desgantam	desgantatz	desgantan
Imperfach	desgantavi	desgantavas	desgantava	desgantàvem	desgantàvetz	desgantavan
Preterit	desgantèri	desgantères	desgantèt	desgantèrem	desgantèretz	desgantèron
Futur	desgantarai	desgantaràs	desgantarà	desgantarem	desgantaretz	desgantaràn
Condicional	desgantariái	desgantariás	desgantariá	desgantariam	desgantariatz	desgantarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desgante	desgantes	desgante	desgantem	desgantetz	desganten
Imperfach	desgantèssi	desgantèsses	desgantès desgantèsse	desgantèssem	desgantèssetz	desgantèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	desganta !	—	desgantem !	desgantatz !	—
Negatiu	—	desgantes pas !	—	desgantem pas !	desgantetz pas !	—
Nòtas