despièch

Occitan

Etimologia

Del latin despectus, de despicere (« mirar cap al bas, mespresar »).

Prononciacion

/desˈpjɛt͡ʃ/, /desˈpjɛt͡ʃ/

Sillabas

des|pièch

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
despièch	despièches
[desˈpjɛt͡ʃ]	[desˈpjɛt͡ʃes]

despièch (lengadocian) ; masculin

1. Irritacion causada per una ofensa a l’amor pròpi, agror seguent la decepcion, l'amarum, lo sentiment de rancòr mai o mens tenaç, de mal d'avoar.

Variantas dialectalas

• despiech (provençau)
• despièit (lengadocian)
• despieit (gascon)

Sinonims

• morbin (provençau)

Derivats

• despiechar
• despiechós
• en despièch de

Traduccions

alemand: Missstimmung (de), Unwille (de), Verdruss (de) anglés: spite (en) basc: hisia (eu), despit (eu) catalan: despit (ca)

espanhòl: despecho (es) francés: dépit (fr) italian: dispetto (it) portugués: desprezo (pt)