despièch
Occitan
Etimologia
Del latin despectus, de despicere (« mirar cap al bas, mespresar »).
Prononciacion
/desˈpjɛt͡ʃ/
Sillabas
des|pièch
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| despièch | despièches |
| [desˈpjɛt͡ʃ] | [desˈpjɛt͡ʃes] |
despièch (lengadocian) ; masculin
- Irritacion causada per una ofensa a l’amor pròpi, agror seguent la decepcion, l'amarum, lo sentiment de rancòr mai o mens tenaç, de mal d'avoar.
- Lo gendarma dessobta dins la votz de la consa una mica de rancura salpicada de gelosiá. Compren son sentiment de despièch de cara a una femna plan pus polida qu'ela. «Na Balfet», (Sèrgi Viaule), 2012
Variantas dialectalas
Sinonims
- morbin (provençau)
Derivats
Locucions derivadas
Traduccions
|
|