desplaçar

Occitan

Etimologia

De plaçar amb lo prefix des-.

Prononciacion

/desplaˈsa/, /desplaˈsa/

França (Bearn) : escotar « desplaçar »

Sillabas

des | pla | çar

Vèrb

desplaçar

1. Cambiar una persona, un animal o una causa de luòc.

se desplaçar vb. pronom.

1. Anar en un autre luòc.

Sinonims

• mudar

Traduccions

alemand: verschieben (de), umstellen (de) anglés: to displace (en), move (en)

catalan: desplaçar (ca) francés: déplacer (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	desplaçar
Gerondiu	desplaçant
Participi passat
	singular			plural
masculin	desplaçat			desplaçats
femenin	desplaçada			desplaçadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desplaci desplace	desplaças	desplaça	desplaçam	desplaçatz	desplaçan
Imperfach	desplaçavi	desplaçavas	desplaçava	desplaçàvem	desplaçàvetz	desplaçavan
Preterit	desplacèri	desplacères	desplacèt	desplacèrem	desplacèretz	desplacèron
Futur	desplaçarai	desplaçaràs	desplaçarà	desplaçarem	desplaçaretz	desplaçaràn
Condicional	desplaçariái	desplaçariás	desplaçariá	desplaçariam	desplaçariatz	desplaçarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	desplace	desplaces	desplace	desplacem	desplacetz	desplacen
Imperfach	desplacèssi	desplacèsses	desplacès desplacèsse	desplacèssem	desplacèssetz	desplacèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	desplaça !	—	desplacem !	desplaçatz !	—
Negatiu	—	desplaces pas !	—	desplacem pas !	desplacetz pas !	—
Nòtas