diacritic

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian διακριτικός, diakritikós « distinctiu »

Prononciacion

lengadocian, gascon /djakɾiˈtik/, /djakɾiˈtik/

provençau /djakʀiˈtik/, /djakʀiˈtik/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	diacritic	diacritics
	[djakɾiˈtik]	[djakɾiˈtik]
Femenin	diacritica	diacriticas
	[djakɾiˈtiko̞]	[djakɾiˈtiko̞s]

diacritic

1. (gramarica) Qu'es utilizat per distinguir de letras escrichas gaireben del meteis biais, en parlant dels signes grafics, que l'objectiu es per exemple d’empachar, al vejaire, la confusion dels mots de meteis son.
2. (medecina) Qualifica los simptòmas especials e distinctius d’una malautiá.

Locucions

• signe diacritic

Traduccions

alemand: diakritisch (de) anglés: diacritical (en) basc: catalan: diacrític (ca)

espanhòl: diacrítico (es) francés: diacritique (fr) italian: diacritico (it) portugués: diacrítico (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
diacritic	diacritics
[djakɾiˈtik]	[djakɾiˈtik]

diacritic masculin

1. (gramarica) Signe diacritic