dobtar

Occitan

Etimologia

Del latin dŭbĭtare.

Prononciacion

/dutˈta/, /dutˈta/

França (Bearn) : escotar « dobtar »

Sillabas

dob | tar (2)

Vèrb

dobtar

1. Esitar, trantalhar, saber pas quina decision prendre.

Derivats

• dobte
• dobtós
• dubitatiu

Traduccions

alemand: zweifeln (de) anglés: to doubt (en) catalan: dubtar (ca) espanhòl: dudar (es) esperanto: dubi (eo) francés: douter (fr)

italian: dubitare (it) polonés: wątpić (pl) portugués: duvidar (pt) romanés: a se îndoi (ro) sicilian: dubbitari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	dobtar
Gerondiu	dobtant
Participi passat
	singular			plural
masculin	dobtat			dobtats
femenin	dobtada			dobtadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	dobti dobte	dobtas	dobta	dobtam	dobtatz	dobtan
Imperfach	dobtavi	dobtavas	dobtava	dobtàvem	dobtàvetz	dobtavan
Preterit	dobtèri	dobtères	dobtèt	dobtèrem	dobtèretz	dobtèron
Futur	dobtarai	dobtaràs	dobtarà	dobtarem	dobtaretz	dobtaràn
Condicional	dobtariái	dobtariás	dobtariá	dobtariam	dobtariatz	dobtarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	dobte	dobtes	dobte	dobtem	dobtetz	dobten
Imperfach	dobtèssi	dobtèsses	dobtès dobtèsse	dobtèssem	dobtèssetz	dobtèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	dobta !	—	dobtem !	dobtatz !	—
Negatiu	—	dobtes pas !	—	dobtem pas !	dobtetz pas !	—
Nòtas