encadenament

Occitan

Etimologia

De encadenar.

Prononciacion

/eŋkaðenaˈmen/, /eŋkaðenaˈmen/, provençau /ẽⁿkadenaˈmẽⁿ/, /ẽⁿkadenaˈmẽⁿ/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
encadenament	encadenaments
[eŋkaðenaˈmen]	[eŋkaðenaˈmens]

encadenament masculin

1. Accion d’encadenar.
2. Ensemble, acamp de causas que forman una cadena.
3. (figurat) Seguiga o cordelada de causas de meteissa natura, de meteissa qualitat, o de causas qu'an entre elas de relacions.
   • Un encadenament d'escasenças, de malastres.

Parents

• cadena
• encadenar

Traduccions

alemand: Aneinanderreihung (de) anglés: linking (en), order (en), run (en), sequence (en) basc: sekuentzia (eu) catalan: encadenament (ca)

espanhòl: encadenación (es), encadenamiento (es) francés: enchaîmement (fr) italian: sequenza (it) portugués: encadeamento (pt)

Catalan

Etimologia

De encadenar.

Prononciacion

[?]

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
encadenament	encadenaments

encadenament masculin

1. encadenament ^(oc)