encadenar

Occitan

Etimologia

De cadena o del latin vulgar *incatenare.

Prononciacion

/eŋkaðeˈna/, /eŋkaðeˈna/

França (Bearn) : escotar « encadenar »

Vèrb

encadenar

1. Ligar amb de cadenas.
2. (figurat) Subjugar ; asservir.
   • Encadenar un pòble.
3. Retener, conténer.
   • Un jurament encadena ma lenga.
4. (figurat) Far seguir de causas las unes de las autras per una dependéncia, una relacion mutuala.
   • Las causas naturalas son encadenadas las unas amb las autras.

Variantas dialectalas

• enchadenar (lemosin)

Traduccions

anglés: to chain (en), to concatenate (en) catalan: encadenar (ca)

italian: concatenare (it) francés: enchaîner (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	encadenar
Gerondiu	encadenant
Participi passat
	singular			plural
masculin	encadenat			encadenats
femenin	encadenada			encadenadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	encadeni encadene	encadenas	encadena	encadenam	encadenatz	encadenan
Imperfach	encadenavi	encadenavas	encadenava	encadenàvem	encadenàvetz	encadenavan
Preterit	encadenèri	encadenères	encadenèt	encadenèrem	encadenèretz	encadenèron
Futur	encadenarai	encadenaràs	encadenarà	encadenarem	encadenaretz	encadenaràn
Condicional	encadenariái	encadenariás	encadenariá	encadenariam	encadenariatz	encadenarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	encadene	encadenes	encadene	encadenem	encadenetz	encadenen
Imperfach	encadenèssi	encadenèsses	encadenès encadenèsse	encadenèssem	encadenèssetz	encadenèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	encadena !	—	encadenem !	encadenatz !	—
Negatiu	—	encadenes pas !	—	encadenem pas !	encadenetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	encadenar
Gerondiu	encadenant
Participi passat
	singular			plural
masculin	encadenat			encadenats
femenin	encadenada			encadenadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	encadeni	encadenas	encadena	encadenam	encadenatz	encadenan
Imperfach	encadenavi	encadenavas	encadenava	encadenàvam	encadenàvatz	encadenavan
Preterit	encadenèi	encadenès	encadenè	encadenèm	encadenètz	encadenèn
Futur	encadenarèi	encadenaràs	encadenarà	encadenaram	encadenaratz	encadenaràn
Condicional	encadenarí	encadenarés	encadenaré	encadenarem	encadenaretz	encadenarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	encadeni	encadenes	encadene	encadenem	encadenetz	encadenen
Imperfach	encadenèssi	encadenèsses	encadenèsse	encadenèssem	encadenèssetz	encadenèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	encadena !	—	encadenem !	encadenatz !	—
Negatiu	—	ne encadenes pas !	—	ne encadenem pas !	ne encadenetz pas !	—

Catalan

Etimologia

De cadena o del latin vulgar *incatenare.

Prononciacion

Oriental: /əŋkəðəˈna/, /əŋkəðəˈna/

Occidental: nord-occidental /eŋkaðeˈna/, /eŋkaðeˈna/, valencian /eŋkaðeˈnaɾ/, /eŋkaðeˈnaɾ/

Vèrb

encadenar

1. encadenar ^(oc)