ermetic
Occitan
Etimologia
- Del latin medieval hermeticus, derivat de Hermes Trismegistus, dieu e alquimista mitologic, explicant lo procediment magic permetent de sagelar estanc las arcas que pas degun accesdisca al contengut.
Prononciacion
/eɾme'tik/
Sillabas
er|me|tic
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | ermetic | ermetics |
| [eɾme'tik] | [eɾme'tiks] | |
| Femenin | ermetica | ermeticas |
| [eɾme'tiko̞] | [eɾme'tiko̞s] | |
ermetic
- (filosofia) Al respècte de ço qu'aparten a Ermès Trismegist e a l'ermetisme.
- (alquimia) Al respècte de ço qu'aparten a l'alquimia.
- (quimia) Qualifica la tencadura que s'obten en fasent fondre los bòrds del vas que se vòl claure.
- (per extension) Se dich de quina que tampadura perfiècha.
- (figurat) incompreensible, enigmatic, escur.