errament

Occitan

Etimologia

De errar amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

lengadocian, gascon /eˈramen/, /eˈramen/

provençau /eˈʀẽⁿ/, /eˈʀẽⁿ/

Nom comun

errament masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
errament	erraments
[eˈramen]	[eˈramens]

1. Accion o resultat d'errar.
2. (figurat) Accion o resultat de s'enganar, d'aver una opinion falsa.

Sinonims

figurat

• desvari
• estraviatge
• fauta
• pecat

Parents

• errança
• errant
• errar
• error

Traduccions

alemand: Fehler (de), Verirrungen (de) anglés: wandering (en), error (en) basc: catalan: errament (ca)

espanhòl: error (es), extravío (es) francés: errement (fr) italian: vagare (it), errore (it) portugués: erro (pt)

Catalan

Etimologia

De errar amb lo sufix «-ment»

Prononciacion

/ərəˈmen/, /ərəˈmen/

Nom comun

errament masculin

Declinason
Singular	Plural
errament	erraments

1. errament ^(oc)