pecat

Occitan

Etimologia

Del latin peccātum

Prononciacion

/peˈkat/, /peˈkat/

França (Bearn) : escotar « pecat »

Sillabas

pe|cat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pecat	pecats
[peˈkat]	[peˈkats]

pecat masculin

1. (religion) Transgression de las leis religiosas.
2. Damatge fisic o moral.
3. (figurat) Pena, tristesa.

Derivats

• pecador
• pecaire
• pecar

Locucions derivadas

• pecat borrut
• pecat capital / pecat capitau
  • set pecats capitals / set pecats capitau
• pecat mortal / pecat mortau
• pecat original / pecat originau
• pecat venial / pecat veniau

Traduccions

alemand: Sünde (de) anglés: sin (en) basc: bekatu (eu) catalan: pecat (ca) espanhòl: pecado (es) esperanto: peko (eo) francés: péché (fr)

italian: peccato (it) neerlandés: zonde (nl) polonés: grzech (pl) portugués: pecado (pt) romanés: păcat (ro) rus: грех (ru) ucraïnian: гріх (uk)

Forma de vèrb

pecat

1. Participi passat masculin singular de pecar.

Catalan

Etimologia

Del latin peccātum

Prononciacion

[?]

Sillabas

pe|cat

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pecat	pecats

pecat masculin

1. pecat ^(oc)

Forma de vèrb

pecat

1. Participi passat masculin singular de pecar.