eruga

Una eruga

Occitan

Etimologia

Del latin erūca. Forma minoritària actualament, sovent remplaçada per canilha.

Prononciacion

/eˈɾyɣo/, /eˈɾyɣo/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
eruga	erugas
[eˈɾyɣo]	[eˈɾyɣos]

eruga femenin

1. Ent. Larva que puèi deu venir parpalhòl.

Sinonims

• cuca
• canilha
• tòra
• arraca (gascon)
• arruca (gascon)
• auruga (gascon)
• gatamina (gascon)
• chanilha (lemosin), (auvernat), (vivaroaupenc)

Traduccions

alemand: Raupe (de) femenin anglés: caterpillar (en) catalan: eruga (ca) chèc: housenka (cs) eslovèn: gosenica (sl) espanhòl: oruga (es) esperanto: raŭpo (eo) francés: chenille (fr) femenin francoprovençau/arpitan: chenilye (frp) galician: eiruga (gl) femenin italian: bruco (it) masculin

lituanian: vikšras (lt) neerlandés: rups (nl) ongrés: hernyó (hu) polonés: gąsienica (pl) portugués: lagarta (pt) romanés: omidă (ro), şenilă (ro) sicilian: campa (scn) turc: tırtıl (tr) ucraïnian: гусениця (uk) femenin