escòrça

Escòrça de siurièr

Occitan

Etimologia

Del latin scortea, femenin de scorteus (« fach de pèl o de cuèr »).

Prononciacion

/esˈkɔɾso/, /esˈkɔɾso/

Sillabas

es | còr | ça (3)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
escòrça	escòrças
[esˈkɔɾso]	[esˈkɔɾsos]

escòrça femenin

1. Bot. Part externa del tronc e de las brancas dels arbres.

Sinonims

• rusca

Traduccions

alemand : Rinde (de) femenin anglés : bark (en) arikara : haakiskuúxuʾ (ari), haakskuúxuʾ (ari) barbareño : sxol (boi) chechèn : чкъор (ce) chippewa : wanagek (ciw) animat catalan : escorça (ca) femenin dakòta : čhaŋhá (dak) francés : écorce (fr) femenin francoprovençau/arpitan : scòrege (frp) femenin (Faeto) galés : rhisgl (cy) comun

ineseño : sʰol (inz) kassem : pʋgʋ (xsm) lakòta : čhaŋhá (lkt) naut alemand ancian : rinda (goh) femenin omaha-ponca : žą́ha (oma) sapadin : rinte (sapadin) femenin unami : hòkès (unm) inanimat ventureño : cʰol (veo)