escupilhar

Occitan

Etimologia

D'escupir amb lo sufix -ilhar.

Prononciacion

/eskypiˈʎa/, /eskypiˈʎa/

Sillabas

es | cu | pi | lhar (4)

Vèrb

escupilhar (gascon)

1. Escupir un pauc.

Variantas dialectalas

• escopilhar (gascon)
• escrupilhar (lemosin)

Traduccions

francés: crachoter (fr)

sami del nòrd: čolggadit (se)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	escupilhar
Gerondiu	escupilhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	escupilhat			escupilhats
femenin	escupilhada			escupilhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	escupilhi	escupilhas	escupilha	escupilham	escupilhatz	escupilhan
Imperfach	escupilhavi	escupilhavas	escupilhava	escupilhàvam	escupilhàvatz	escupilhavan
Preterit	escupilhèi	escupilhès	escupilhè	escupilhèm	escupilhètz	escupilhèn
Futur	escupilharèi	escupilharàs	escupilharà	escupilharam	escupilharatz	escupilharàn
Condicional	escupilharí	escupilharés	escupilharé	escupilharem	escupilharetz	escupilharén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	escupilhi	escupilhes	escupilhe	escupilhem	escupilhetz	escupilhen
Imperfach	escupilhèssi	escupilhèsses	escupilhèsse	escupilhèssem	escupilhèssetz	escupilhèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	escupilha !	—	escupilhem !	escupilhatz !	—
Negatiu	—	ne escupilhes pas !	—	ne escupilhem pas !	ne escupilhetz pas !	—