estupide

Occitan

Etimologia

Del latin stupidus, de stupere (« èsser en estat de sideracion, engordit, paralizat »).

Prononciacion

lengadocian, gascon /estyˈpiðe/, /estyˈpiðe/

provençau /estyˈpide/, /estyˈpide/

escotar « estupide »

Sillabas

es|tu|pid|de

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	estupide	estupides
	[estyˈpiðe]	[estyˈpiðes]
Femenin	estupida	estupidas
	[estyˈpiðo̞]	[estyˈpiðo̞s]

estupide

1. Qu'es folzejat d'estupor.
2. Qu'es ensucat, nèci, motut ; qu'es pesuc de la ment.
3. (per extension) Qualifica las produccions d’una ment pesuga, estabosida.

Variantas dialectalas

• estupid (lengadocian)
• estupit (provençau)

Sinonims

• pèc

folzejat d'estupor

• estabosir

Derivats

• estupidament

Parents

• estupiditat

Traduccions

alemand: albern (de), dumm (de), idiotisch (de), blödsinnig (de) anglés: foolish (en), stupid (en), addled (en), sheepish (en), silly (en), dull (en), idiotic (en), gormless (en) basc: ergel (eu) catalan: beneit (ca), estult (ca), estúpid (ca), neci (ca), nici (ca), toix (ca)

espanhòl: estúpido (es), zote (es), estólido (es) francés: stupide (fr), hébété (fr) italian: stupido (it), sciocco (it), ottuso (it) portugués: estúpido (pt), imbecil (pt), tolo (pt), estulto (pt), lerdo (pt), lorpa (pt), parvo (pt), idiota (pt)