fiblar

Occitan

Etimologia

Del latin fibulare « agafar amb una fibula ».

Prononciacion

/fiˈβla/, /fiˈβla/

Sillabas

fi|blar

Vèrb

fiblar (lengadocian)

1. Far de plecs amb quicòm.

Derivats

• afiblar

Traduccions

alemand: falten (de), biegen (de) anglés: fold (en) basc: plegar (eu) catalan: plegar (ca), doblegar (ca)

espanhòl: plegar (es), doblar (es) francés: plier (fr) italian: piegare (it) portugués: dobrar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	fiblar
Gerondiu	fiblant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fiblat			fiblats
femenin	fiblada			fibladas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fibli fible	fiblas	fibla	fiblam	fiblatz	fiblan
Imperfach	fiblavi	fiblavas	fiblava	fiblàvem	fiblàvetz	fiblavan
Preterit	fiblèri	fiblères	fiblèt	fiblèrem	fiblèretz	fiblèron
Futur	fiblarai	fiblaràs	fiblarà	fiblarem	fiblaretz	fiblaràn
Condicional	fiblariái	fiblariás	fiblariá	fiblariam	fiblariatz	fiblarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fible	fibles	fible	fiblem	fibletz	fiblen
Imperfach	fiblèssi	fiblèsses	fiblès fiblèsse	fiblèssem	fiblèssetz	fiblèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fibla !	—	fiblem !	fiblatz !	—
Negatiu	—	fibles pas !	—	fiblem pas !	fibletz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

Del latin fibulare « agafar amb una fibula ».

Prononciacion

Oriental: central /fiˈβɫa/, /fiˈβɫa/, balear /fibˈbɫa/, /fibˈbɫa/

Occidental: nord-occidental /fiˈβɫa/, /fiˈβɫa/, valencian /fiˈβɫaɾ/, /fiˈβɫaɾ/

Sillabas

fi|blar

Vèrb

fiblar

1. Fissar