fondent

Occitan

Etimologia

De fondre

Prononciacion

lengadocian, gascon /funˈðent/, /funˈðent/

provençau /fũⁿˈdẽⁿ/, /fũⁿˈdẽⁿ/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	fondent	fondents
	[funˈðent]	[funˈðents]
Femenin	fondenta	fondentas
	[funˈðento̞]	[funˈðento̞s]

fondent

1. Que fond.
2. (Per analogia) Que fond dins la boca.
   • Una carn fondenta.
3. (art, quimia) Que servís a facilitar la fusion d'unes còrsses.
   • Un còrs fondent.

Parents

• fonda / fonta
• fondariá / fonderiá
• fondeire
• fondre
• fonduda
• fondut

Traduccions

alemand: auflösend (de), Schmelz... (de) anglés: melting (en) basc: catalan: fundent (ca)

espanhòl: fundente (es) francés: fondant (fr) italian: fondente (it) portugués: fundente (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
fondent	fondents
[funˈðent]	[funˈðents]

fondent masculin

Un fondant de chocolat

1. Quicòm qu me fond o que fa fondre.
2. (arts) Qualifica l’esmalt incolòr qu’òm mescla amb las colors qu’òm vòl aplicar suls metals.
3. (pastissariá) Còca que l’interior semora liquid.
4. (quimia, per elipsi) Còrs fondent.

Francés

Prononciacion

/fɔ̃d/, /fɔ̃d/

Forma de vèrb 1

fondent

1. Tresena persona del plural del present de l’indicatiu de fonder.
2. Tresena persona del plural del present del subjontiu de fonder.

Forma de vèrb 2

fondent

1. Tresena persona del plural del present de l’indicatiu de fondre.