fugaç

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian fugax, se latin fugere « fugir ».

Prononciacion

/fy'ɣas/, /fy'ɣas/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	fugaç	fugaces
	[fy'ɣas]	[fy'ɣases]
Femenin	fugaça	fugaças
	[fy'ɣaso̞]	[fy'ɣaso̞s]

fugaç

1. Que fugís, qu'a pauc de durada.
   • Una sensacion fugaça.
2. (Per extension) Que daissa escapar.
   • Una memòria fugaça.

Derivats

• fugaçament
• fugacitat

Parents

• fuga
• fugir
• fugitiu

Sinonims

• fugidís / hugidís

Antonims

• duradís
• eternal
• long

Traduccions

alemand: flüchtig (de) anglés: fleeting (en), fugacious (en) basc: catalan: fugaç (ca)

espanhòl: fugaz (es) francés: fugace (fr) italian: fugace (it) portugués: fugaz (pt)

Catalan

Etimologia

Del grèc ancian fugax, se latin fugere « fugir ».

Prononciacion

/fuˈɣas/, /fuˈɣas/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	fugaç	fugaços
Femenin	fugaç	fugaces

fugaç

1. fugaç ^(oc)