eternal
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin aeternalis.
Prononciacion
/eteɾˈnal/ França (Bearn) - Lengadocian : escotar « eternal »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | eternal | eternals |
| [eteɾˈnal] | [eteɾˈnals] | |
| Femenin | eternala | eternalas |
| [eteɾˈnalo̞] | [eteɾˈnalo̞s] | |
eternal (lengadocian)
- Qu'aguèt pas de començament e qu'aurà pas jamai de fin.
- Una vertat eternala.
- Qu'aurà pas jamai de fin tot ben qu'aja un començament.
- La vida eternala.
- (iperbolic) Que deu durar tant de temps ; que se'n sap pas la fin.
- Aquela una guèrra paréis eternala.
- Que se repetís o qu'es repetit tròp sovent.
- Se reclams eternals.
Variantas dialectalas
- eternau (gascon, provencau)
Sinonims
Derivats
Parents
Traduccions
|
|
Anglés
Etimologia
- Del latin aeternalis.
Prononciacion
RU /ɪˈtɜːnəl/, EUA /ɪˈtɝnəl/
- Estats Units d'America (Connecticut) : escotar « eternal »
Adjectiu
eternal
Catalan
Etimologia
- Del latin aeternalis.
Prononciacion
Balearic /ətəɾˈnal/, Central /ətərˈnal/, Valencian /eteɾˈnal/
Adjectiu
eternal masculin o femenin, (plural: eternals)