fusionar

Occitan

Etimologia

De fusion.

Prononciacion

/fysjuˈna/, /fysjuˈna/

escotar « fusionar »

Sillabas

fi|sio|nar

Vèrb

fusionar

1. Realizar una fusion entre de partidas, entre de societats industrialas o comercialas, etc.
2. Endurar una operacion de fusion.
3. (informatica) Acampar en un sol ensemble los elements de mai d'un ensembles rengats seguent los meteisses critèris.

Traduccions

alemand: verschmelzen (de) anglés: merge (en) basc: catalan: fusionar (ca)

espanhòl: fusionar (es) francés: fusionner (fr) italian: fondere (it), riunire (it), unire (it) portugués: mesclar (pt), fundir (pt), combinar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	fusionar
Gerondiu	fusionant
Participi passat
	singular			plural
masculin	fusionat			fusionats
femenin	fusionada			fusionadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fusioni fusione	fusionas	fusiona	fusionam	fusionatz	fusionan
Imperfach	fusionavi	fusionavas	fusionava	fusionàvem	fusionàvetz	fusionavan
Preterit	fusionèri	fusionères	fusionèt	fusionèrem	fusionèretz	fusionèron
Futur	fusionarai	fusionaràs	fusionarà	fusionarem	fusionaretz	fusionaràn
Condicional	fusionariái	fusionariás	fusionariá	fusionariam	fusionariatz	fusionarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	fusione	fusiones	fusione	fusionem	fusionetz	fusionen
Imperfach	fusionèssi	fusionèsses	fusionès fusionèsse	fusionèssem	fusionèssetz	fusionèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	fusiona !	—	fusionem !	fusionatz !	—
Negatiu	—	fusiones pas !	—	fusionem pas !	fusionetz pas !	—
Nòtas