grava
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- D'un preroman indoeuropèu *grava
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈɣɾaβo̞/
- provençau /ˈgʀavə/
Sillabas
gra|va
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| grava | gravas |
| [ˈɣɾaβo̞] | [ˈɣɾaβo̞] |
grava femenin


- (geologia) Ròca detritica amb d'elements grossencs (sablas grossas e codolets), d’origina fluviala o litorala).
- (pedologia) Sòl format per de fragments minerals: calhaus e codòls pichons e sabla.
- (construccion) Pèiras bocinadas en trocets que s'utiliza en construccion per afermir un sòl, coma constituent de beton, etc.
Derivats
Vocabulari aparentat
ròca
grava prima
grava gòssa
Traduccions
Forma de vèrb
grava
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de gravar
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de gravar
Catalan
Etimologia
- D'un preroman indoeuropèu *grava
Prononciacion
- Oriental: central [ˈɡɾaβə], balear [ˈɡɾavə]
- Occidental: nord-occidental [ˈɡɾa.βa], valencià [ˈɡɾa.va], [ˈɡɾa.βa]
- Espanha (Barcelona) : escotar « grava »
Sillabas
gra|va
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| grava | graves |
grava masculin
Forma de vèrb
grava
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de gravar
- Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de gravar
Espanhòl
Etimologia
- D'un preroman indoeuropèu *grava
Prononciacion
- /ˈɡɾaβa/
- escotar « grava »
Sillabas
gra|va
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| grava | gravas |
grava masculin
Francés
Prononciacion
- /ɡʁava/
- França (Lion) : escotar « grava »
- França (Estrasborg) : escotar « grava »
Forma de vèrb
grava
- Tresena persona del singular del passat simple de graver