grumèl

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *grumellus, varianta del classic grumŭlus.

Prononciacion

/ɡɾyˈmɛl/, /ɡɾyˈmɛl/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « grumèl »

Sillabas

gru | mèl (2)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
grumèl	grumèls
[ɡɾyˈmɛl]	[ɡɾyˈmɛls]

grumèl masculin

1. Flòc de substància calhada o coagulada.

Sinonims

• coquèl

Parents

• grumelar
• grumelejar
• grumelós

Variantas dialectalas

• gremilh (gascon)
• grumèu (provençal)

Traduccions

anglés: lump (en) catalan: grumoll (ca) masculin

francés: grumeau (fr) masculin