Vejatz lo contengut

infinit

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin infinitus « illimitat ».

Prononciacion

/iɱfiˈnit/, provençal /ĩⁿfiˈnit/ França (Bearn) : escotar « infinit »

Sillabas

in|fi|nit

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin infinit infinits
[iɱfiˈnit] [iɱfiˈnits]
Femenin infinida infinidas
[iɱfiˈniðo̞] [iɱfiˈniðo̞s]

infinit

  1. Qu’a pas de començament, tampauc de fin, qu'es sens bòrnas e sens limitas.
    • L’eternitat es infinida dins lo domèni del temps.
  2. Que cal pas aver de fin.
    • La glòria infinida dels sants.
  3. (per extension) Que se pòt pas definir las bòrnas, lo tèrme, etc.
    • Un espaci infinit. — Una durada infinida.
  4. (per iperbòla) Qu'es fòrca considerable en son genre, al sens fisic o moral.
    • Prene d’infinidas precaucions.
  5. (particular) Innombrable.
    • Un nombre infinit d’autors escriguèron sus aquel sudjècte.
  6. (matematicas) Qu'es mai grand quina que siá autra grandor prepausada; qu'es mai nombrós que quina que siá autra multitud prepausada.
  7. (matematicas) (teoria dels ensembles) Qu'es equipotent o alara cardinal qu’un de sos sosensembles pròpri, en parlant d’un ensemble.
    • L’ensemble dels entièrs naturals es infinit, equipotent per exemple a son sosensemble dels entièrs naturals pars.

Antonims

Sinonims

Derivats

Traduccions


Nom comun

Declinason
Singular Plural
infinit infinits
[iɱfiˈnit] [iɱfiˈnits]

infinit masculin

  1. (absoludament) (religion) Çò qu'es supausat sens limitas, en parlant de las causas divinas.
    • L’Òme manca de plan concebre l’infinit.
  2. (matematicas) Concèpte que designa çò qu'es superior a tot nombre real.
    • L’infinit es abitualament notat .
  3. (filosofia) Çò qu’est pas finit ; çò qu’a pas de fin.
  4. (corrent) Natura, caractèr de çò que finís pas, o sembla finir pas.

Antonims

Sinonims

Derivats

Traduccions


Catalan

Etimologia

Del latin infinitus « illimitat ».

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « infinit »

Prononciacion

/iɱfiˈnit/

Sillabas

in|fi|nit

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin infinit infinits
Femenin infinita infinites

infinit

  1. infinit (oc)

Nom comun

Declinason
Singular Plural
infinit infinits
[iɱfiˈnit] [iɱfiˈnits]

infinit masculin

  1. infinit (oc)

Advèrbi

infinit masculin

  1. Plan fòrça, en gran quantitat