insultaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del insultātor.
Prononciacion
lengadocian, gascon /insylˈtajɾe/ provençau /ĩⁿsylˈtajʀe/
Sillabas
in|sul|tai|re
Adjectiu
insultaire masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| insultaire | insultaira |
| [insultaires] | [insultairas] |
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : provençau | |
| Singular | Plural |
| insultaire | insultarèla |
| [insultaires] | [insultarèlas] |
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : provençau | |
| Singular | Plural |
| insultaire | insultairitz |
| [insultaires] | [insultairises] |
Parents
Sinonims
Traduccions
|
Nom comun
insultaire masculin, (femenin: insultaira / insultarèla / insultairitz)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| insultaire | insultaires |
| [insylˈtajɾe] | [insylˈtajɾes] |
Sinonims
Traduccions
|