interimari
Aparéncia
Occitan
Etimologia
De interim, amb lo sufix «-ari».
Prononciacion
- lengadocian, gascon /inteɾiˈmaɾi/
- provençau /ĩⁿteʀiˈmaʀi/
- escotar « interimari »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | interimari | interimaris |
| [inteɾiˈmaɾi] | [inteɾiˈmaɾis] | |
| Femenin | interimària | interimàrias |
| [inteɾiˈmaɾio̞] | [inteɾiˈmaɾio̞s] | |
interimari
- Que se debana per interim.
- Una foncion interimària.
Sinonims
Traduccions
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| interimari | interimaris |
| [inteɾiˈmaɾi] | [inteɾiˈmaɾis] |
interimari masculin, (femenin: interimària)
- Lo que trabalha per interim.
- (per extension) Salariat, somés al mercandejatge legal, sos un estatut precari.