interlocutòri

Occitan

Etimologia

Derivat sabent del latin interlocutum

Prononciacion

lengadocian, gascon /inteɾlukuˈtɔɾi/, /inteɾlukuˈtɔɾi/

provencau /ĩⁿteʀlukuˈtɔʀi/, /ĩⁿteʀlukuˈtɔʀi/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	interlocutòri	interlocutòris
	[inteɾlukuˈtɔɾi]	[inteɾlukuˈtɔɾis]
Femenin	interlocutòria	interlocutòrias
	[inteɾlukuˈtɔɾjo̞]	[inteɾlukuˈtɔɾjo̞s]

interlocutòri

1. (drech) Qu'ordena una instruccion prejudiciala, que prepara lo jutjament definitiu, tot en prejutjant del fons.

Traduccions

alemand: anglés: interlocutory (en) basc: catalan: interlocutori (ca)

espanhòl: interlocutorio (es) francés: interlocutoire (fr) italian: portugués: interlocutório (pt)