intrepid

Occitan

Etimologia

Del latin intrepidus.

Prononciacion

lengadocian, gascon /intɾeˈpit/, /intɾeˈpit/

provençau /ĩⁿtʀeˈpit/, /ĩⁿtʀeˈpit/

Sillabas

in|tre|pid

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	intrepid	intrepids
	[intɾeˈpit]	[intɾeˈpits]
Femenin	intrepida	intrepidas
	[intɾeˈpiðo̞]	[intɾeˈpiðo̞s]

intrepid

1. Que crenh pas lo perilh e l’afronta de bon grat.
2. (familier) Que s’obstina a quicòm, qu’es pas rebutat pels desavènis, pels obstacles.

Variantas dialectalas

• intrepide

Derivats

• intrepidament
• intrepiditat

Vocabulari aparentat

• temerari

Traduccions

alemand: kühn (de), unverzagt (de), furchtlos (de) anglés: intrepid (en) basc: catalan: intrèpid (ca)

espanhòl: intrépido (es) francés: intrépide (fr) italian: intrèpid (it) portugués: intrépido (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin intrepidus.

Prononciacion

/ɪnˈtɹɛpɪd/, /ɪnˈtɹɛpɪd/

Sillabas

in|tre|pid

Adjectiu

intrepid

1. intrepid ^(oc)