intrepide
Occitan
Etimologia
- Del latin intrepidus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /intɾeˈpiðe/
- provençau /ĩⁿtʀeˈpide/
Sillabas
in|tre|pi|de
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | intrepide | intrepides |
| [intɾeˈpiðe] | [intɾeˈpiðes] | |
| Femenin | intrepida | intrepidas |
| [intɾeˈpiðo̞] | [intɾeˈpiðo̞s] | |
intrepide
- Que crenh pas lo perilh e l’afronta de bon grat.
- (familier) Que s’obstina a quicòm, qu’es pas rebutat pels desavènis, pels obstacles.