judiciari

Occitan

Etimologia

Del latin judiciarius (« relatiu a la justícia »), de judico (« jutjar »).

Prononciacion

lengadocian /d͡ʒydiˈsjaɾi/, /d͡ʒydiˈsjaɾi/

gascon /ʒydiˈsjaɾi/, /ʒydiˈsjaɾi/

provençau /d͡ʒydiˈsjaʀi/, /d͡ʒydiˈsjaʀi/

França (Bearn) : escotar « judiciari »

Sillabas

ju|di|cia|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	judiciari	judiciaris
	[d͡ʒydiˈsjaɾi]	[d͡ʒydiˈsjaɾis]
Femenin	judiciària	judiciàrias
	[d͡ʒydiˈsjaɾio̞]	[d͡ʒydiˈsjaɾio̞s]

judiciari

1. Relatiu a la justícia o son administracion.
   • L'òrdre judiciari.
2. Relatiu al debanament d’un procès.
   • Presentar un bon dossièr judiciari.
3. Que resulta d’una decision de justícia.
   • Una expulsion judiciària.

Parents

• extrajudiciari
• extrajudiciàriament
• judiciàriament
• judiciarizacion
• judiciarizar

Traduccions

alemand: Justiz (de) anglés: judicial (en) (1, 2), judiciary (en), legal (en) basc: judiziala (eu) catalan: judicial (ca)

espanhòl: judicial (es) francés: judicière (fr) italian: giudiziario (it) portugués: judicial (pt)