laudar

Occitan

Etimologia

Del latin laudare.

Prononciacion

/lawˈða/, /lawˈða/

França (Bearn) - Gascon : escotar « laudar »

Sillabas

lau | dar (2)

Vèrb

laudar (gascon)

1. Far los lausenjas de qualqu'un o quicòm.

Mots aparentats

laudor laudat laudada laudament

lausat lausada lausenca lausenja

Variantas dialectalas

• lausar (lengadocian), (vivaroalpenc)
• lausenjar (gascon)
• lauvar (lemosin)

Traduccions

alemand: loben (de) anglés: to praise (en) cannada: ಹೊಗಳು (kn) catalan: lloar (ca) galician: loar (gl), louvar (gl)

espanhòl: loar (es) francés: louer (fr) italian: lodar (it) portugués: louvar (pt) sapadin: loubm (sapadin)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	laudar
Gerondiu	laudant
Participi passat
	singular			plural
masculin	laudat			laudats
femenin	laudada			laudadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	laudi	laudas	lauda	laudam	laudatz	laudan
Imperfach	laudavi	laudavas	laudava	laudàvam	laudàvatz	laudavan
Preterit	laudèi	laudès	laudè	laudèm	laudètz	laudèn
Futur	laudarèi	laudaràs	laudarà	laudaram	laudaratz	laudaràn
Condicional	laudarí	laudarés	laudaré	laudarem	laudaretz	laudarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	laudi	laudes	laude	laudem	laudetz	lauden
Imperfach	laudèssi	laudèsses	laudèsse	laudèssem	laudèssetz	laudèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	lauda !	—	laudem !	laudatz !	—
Negatiu	—	ne laudes pas !	—	ne laudem pas !	ne laudetz pas !	—