manòta

Occitan

Etimologia

Diminutiu de man

Prononciacion

lengadocian /maˈnɔto̞/, /maˈnɔto̞/

provençau /maˈnɔtə/, /maˈnɔtə/

escotar « manòta »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
manòta	manòtas
[maˈnɔto̞]	[maˈnɔto̞s]

manòta femenin

1. Man pichona.
2. (particular, al plural) Entrava pausada pels ponhets.

Sinonims

man pichona

1. maneta

Forma de vèrb

manòta

1. Tresena persona del singular des present de l'indicatiu de manotar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de manotar.