maneta
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Diminutiu de man
Prononciacion
- lengadocian, gascon /maˈneto̞/
- provençau /maˈnetə/
- escotar « maneta »
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| maneta | manetas |
| [maˈneto̞] | [maˈneto̞s] |
maneta femenin



- (mecanica) Manilha que servís a manobrar un mecanisme, un agre, un robinet, una ròda…
- (particular, elipsi) Maneta de jòc.
- Man pichona,
- (particular, al plural) Entrava pausada pels ponhets.
Derivats
Sinonims
Manilha qu'amoda un mecanisme
main pichona
manetas del presoniès
Traduccions
| Manilha qu'amoda un mecanisme | |
|---|---|
| |
| Manòta | |
|---|---|
| |
| Entrava ligant las mans | |
|---|---|
| |
| Maneta de jòc | |
|---|---|
| |
Forma de vèrb
manòta
Catalan
Etimologia
- Diminutiu de man
Prononciacion
- Oriental: central /məˈnɛtə/, balear /məˈnətə/, /məˈnɛtə/
- Occidental: /maˈneta/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| maneta | manetes |
maneta femenin
Espanhòl
Etimologia
- Diminutiu de man
Prononciacion
Nom comun
maneta
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| maneta | manetas |
Forma d'adjectiu
maneta femenin singular de maneto
Portugués
Etimologia
- Diminutiu de man
Prononciacion
- Portugal /mɐˈnetɐ/
- Brasil /mãˈnetɐ/, /maˈnetə/
Nom comun
maneta
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| maneta | manetas |
Forma d'adjectiu
maneta femenin singular de maneto