mandador
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De mandar
Prononciacion
/mandaˈðu/, provençau /mãⁿdaˈdu/
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mandador | mandadors |
| [mandaˈðu] | [mandaˈðus] |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandairitz / mandadora)
- Persona portaira d'un mand.
Sinonims
Traduccions
|
Espanhòl
Etimologia
- De mandar
Prononciacion
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mandador | mandadores |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandadora)
Portugués
Etimologia
- De mandar
Prononciacion
Portugal /mɐ̃dɐˈdoɾ/; Brasil /mɐ̃daˈdoɾ/, /mə̃daˈdoɾ/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | mandador | mandadores |
| Femenin | mandadora | mandadoras |
mandador
- Que comanda
- Qu'agrada comandar
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| mandador | mandadores |
mandador masculin, (equivalent femenin: mandadora)
- Òme que comanda