comandar

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin commandare.

Prononciacion

[kuman'da]

França (Bearn) : escotar « comandar »

Sillabas

co | man | dar (3)

Open book 01.svgVèrb

comandar

  1. Dirigir, contrarotlar en donar d'òrdres.


Reviradas

Conjugason

Lengadocian
Infinitiu comandar
Gerondiu comandant
Participi passat
singular plural
masculin comandat comandats
femenin comandada comandadas
Mòde indicatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present comandi
comande[N 1]
comandas comanda comandam comandatz comandan
Imperfach comandavi comandavas comandava comandàvem comandàvetz comandavan
Preterit comandèri comandères comandèt comandèrem comandèretz comandèron
Futur comandarai comandaràs comandarà comandarem comandaretz comandaràn
Condicional comandariái comandariás comandariá comandariam comandariatz comandarián
Mòde subjonctiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Present comande comandes comande comandem comandetz comanden
Imperfach comandèssi comandèsses comandès
comandèsse
comandèssem comandèssetz comandèsson
Mòde imperatiu
nombre singular plural
persona primièra segonda tresena primièra segonda tresena
ieu tu el
ela
nosautres
nosautras
vosautres
vosautras
eles
elas
Afirmatiu comanda ! comandem ! comandatz !
Negatiu comandes pas ! comandem pas ! comandetz pas !
Nòtas
  1. Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)