marinièr

Occitan

Etimologia

Del latin marinus, de mare (« mar »).

Prononciacion

/maɾiˈnjɛ/, /maɾiˈnjɛ/, provençau /maʀiˈnjɛ/, /maʀiˈnjɛ/

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	marinièr	marinièrs
	[maɾiˈnjɛ]	[maɾiˈnjɛs]
Femenin	marinièra	marinièras
	[maɾiˈnjɛɾo̞]	[maɾiˈnjɛɾo̞s]

marinièr

1. Relatiu a la marina.

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
marinièr	marinièrs
[maɾiˈnjɛ]	[maɾiˈnjɛs]

marinièr masculin (equivalent femenin: marinièra)

1. Òme que la profession es de menar los bastiments suls rius, los canals navigables, los lacs.

Sinonims

• barquièr
• gabarrièr

Derivats

• sosmarinièr

Traduccions

alemand: Schiffer (de) anglés: bargeman (en) basc: catalan: mariner (ca)

espanhòl: marinero (es) francés: marinier (fr) italian: marinaio (it) portugués: marinheiro (pt)