marinièra

Occitan

Etimologia

Del latin marinus, de mare (« mar »).

Prononciacion

/maɾiˈnjɛɾo̞/, /maɾiˈnjɛɾo̞/, provençau /maʀiˈnjɛʀo̞/, /maʀiˈnjɛʀo̞/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
marinièra	marinièras
[maɾiˈnjɛɾo̞]	[maɾiˈnjɛɾo̞s]

marinièra femenin (equivalent masculin: marinièr)

1. Femna que la profession es de menar los bastiments suls rius, los canals navigables, los lacs.

Nom comun 2

marinièra femenin

1. Mena de vestit pel naut del còrs adaptat a la practica de la marina o que se'n inspira.

Forma d'adjectiu

marinièra

1. Femenin singular de marinièr.