marra

Occitan

Etimologia

Del latin marra

Prononciacion

/ˈmaro̞/, /ˈmaro̞/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « marra »

Sillabas

ma|rra

Nom comun

marra (lengadocian) , masculin

Declinason
Singular	Plural
marra	marras
[ˈmaro̞]	[ˈmaro̞]

Una marra

1. (Agricultura, òrt) Instrument de fèrre, larg e corb, margar d'un pal, amb lo qual òm fòtja la tèrra cap a se meteis.

Derivats

• marraire
• marranal / marràs
• marrar
  • marranar
  • marrenejar
• marrassièr
• marratge

Sinonims

• aissada (lengadocian, provençau)
• magau (provençau)
• hossèr (gascon) / hossèra (gascon)
• pica (gascon) / picon (gascon)
• rabassièr (lengadocian) / rabassièra (lengadocian) / rabassier (provençau)
• trencha (gascon), (lemosin) / trincha (gascon)

Traduccions

alemand: Hacke (de) anglés: hoe (en) bouyei: guec (pcc) catalan: aixada (ca) chorama: kaagu (tuz) didinga: hõllaac (did) espanhòl: azada (es), azadón (es) francés: houe (fr) italian: zappa (it) hema: emfuka (nix) oneida: atshóktʌ (one) otomi de Tenango: tꞌabi (otn) pana: kpa̧ (pnz) portugués: enxada (pt) sabane: kilumatayliawa (sae) tuscarora: uhtikaríʔneh (tus) walser: Dialècte d'Issime: hawu (wae), dialècte de Gressoney: houò (wae), dialècte de Formazza: howa (wae), dialècte d'Alagna Valsesia: howwa (wae), dialècte de Rimella: howu (wae)

Forma de vèrb

marra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de marrar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de marrar

Basc

Etimologia

Varianta de barra

Prononciacion

[?]

Sillabas

ma|rra

Nom comun

marra

1. Linha, barra, trach

Francés

Etimologia

Del latin marra

Prononciacion

/maʁa/, /maʁa/

Sillabas

ma|rra

Nom comun

marra femenin

Declinason
Singular	Plural
marra	marras
[maʁa]

1. (Istòria de l'agricultura) Instrument agricòl ancian, mena de marra

Forma de vèrb

marra femenin

1. Tresena persona del singular del passat simple de marrer.

Gumatj

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Nom comun

marra

1. Pel.
2. Fuèlha d'un vegetal.

Referéncias

• Peter Ladefoged, 1976, UCLA Phonetics Lab Language Archive.

Neo-aramèu assirian

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

/maɾːa/, /maɾːa/

Nom comun

marra masculin

1. Malautiá.

Derivats

• marrana

Nòta

Forma del dialèct d’Urmia parlat en Armenia. L'ortografia latina es aquela que fuguet utilizada dins las annadas 1930.

Pallanganmiddang

Etimologia

→ Etimologia de completar. (Ajustar)

Prononciacion

[?]

Nom comun

marra

1. Man.

Referéncias

• Barry J. Blake, Julie Reid, 1999, Pallanganmiddang: A Language of the Upper Murray, Aboriginal History Vol. 23, p. 15-31.