mesola

Occitan

Etimologia

Del latin medulla.

Prononciacion

lengadocian /meˈzulo̞/, /meˈzulo̞/

provençau /meˈzulə/, /meˈzulə/

Lengadocian : escotar « mesola »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mesola	mesolas
[meˈzulo̞]	[meˈzulo̞s]

mesola femenin

1. (Anatomia) Mesola ossosa, mesola dels òsses.
   1. (Biologia, Istologia) Teissut mòl contengut dins los òsses. Son de dos tipes: la mesolha ossosa roja e la mesolha ossosa jauna.
      1. La mesola ossosa roja produtz las cellulas sanguinas.
      2. La mesola ossosa jauna es un teissut adipós.
   2. (Bocariá, Cosina) La mesola jauna de cosinar.
   3. (Sens figurat) L’esséncia d’un èsser, d’una entitat.
   4. (Sens figurat) Çò qu’i a de mai instructiu, d’essencial, dins un obratge de la ment.
2. (Per analogia, Anatomia) Mesola espinala
3. (Per analogia, Botanica) Teissut cellular, tendre, qu'existís dins una plantas mai sovent dins la tija.
4. (Per analogia) Mica del pan.

Variantas dialectalas

• medoth / mesoth (gascon)
• mesolh (lengadocian)
• mesolha (lengadocian, provençau)
• meula / meulha (lengadocian)

Derivats

• mesolós

Sinonims

Mesola espinala

• fil de l'esquina

Parents

• medullar