minjar

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar *manducare.

Prononciacion

/minˈd͡za/, /minˈd͡za/ (lemosin), /mjinˈd͡za/, /mjinˈd͡za/ (auvernhat)

França (Bearn) - Gascon : escotar « minjar »

Sillabas

min | jar

Vèrb

minjar (gascon) (lemosin) (auvernhat)

1. Ingerir d'aliments solides o semi-solides.

Variantas dialectaus

• manjar (lengadocian), (provençau), (auvernhat)

Nom comun

minjar masculin

1. Aliment solid.

Traduccions

alemand: essen (de) anglés: to eat (en) afrikaans: eet (af) azèri: yemək (az) basc: jan (eu) catalan: menjar (ca) espanhòl: comer (es) esperanto: manĝi (eo)

francés: manger (fr) italian: mangiare (it) neerlandés: eten (nl) ongrés: eszik (hu) romanés: a mânca (ro) sicilian: manciari (scn) turc: yemek (tr)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	minjar
Gerondiu	minjant
Participi passat
	singular			plural
masculin	minjat			minjats
femenin	minjada			minjadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	minge	minjas	minja	minjam	minjatz	minjan mingen
Imperfach	minjava	minjavas minjaves	minjava	minjavam minjavem	minjavatz minjavetz	minjavan minjaven
Preterit	mingei	mingeras mingeres	minget	mingeram mingerem	mingeratz mingeretz	mingeren
Futur	minjarai	minjaras	minjará	minjarem	minjaretz	minjaran
Condicional	minjariá	minjarias	minjariá	minjariam	minjariatz	minjarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	minge	minges	minge	mingem	mingetz	mingen
Imperfach	mingessa	mingessas	mingessa	mingessam mingessem	mingessatz	mingessan mingessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	minja !	—	minjam !	minjatz !	—
Negatiu	—	minjas pas !	—	minjam pas !	minjatz pas !	—
Nòtas