mitralha

Occitan

Etimologia

Del francés mitraille « monedalha » alteracion de mitaille, del neerlandés mîte.

Prononciacion

/miˈtɾaʎo̞/, /miˈtɾaʎo̞/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
mitralha	mitralhas
[miˈtɾaʎo̞]	[miˈtɾaʎo̞s]

mitralha femenin

1. Tròcets de fèrre, de coire, de zinc, clavèls, plombadas, etc., amb que se carga diferentas pèças d'artilhariá e autres projectils e engenhs explosius.
2. Descarga collectiva de las pèças d'artilhariá.

Derivats

• mitralhar
• mitralhada
• mitralhadoire / mitralhadeire
• mitralheta

Traduccions

alemand: Schrapnell (de) anglés: shrapnel (en) basc: catalan: metralla (ca)

espanhòl: metralla (es) francés: mitraille (fr) italian: scheggia (it) portugués: metralha (pt)

Forma de vèrb

mitralha

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de mitralhar
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de mitralhar