navigar

Occitan

Etimologia

Del latin navĭgare.

Prononciacion

/naβiˈɣa/, /naβiˈɣa/

Sillabas

na | vi | gar (3)

Vèrb

navigar

1. Anar sus aiga dins una embarcacion.
2. Inform. Se passejar per Internet.

Parents

• navigacion
• navigador

Traduccions

alemand: steuern (de) anglés: to sail (en), to navigate (en) catalan: navegar (ca) espanhòl: navegar (es) esperanto: navigi (eo)

francés: naviguer (fr) italian: navigare (it) portugués: navegar (pt) sicilian: navicari (scn)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	navigar
Gerondiu	navigant
Participi passat
	singular			plural
masculin	navigat			navigats
femenin	navigada			navigadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	navigui navigue	navigas	naviga	navigam	navigatz	navigan
Imperfach	navigavi	navigavas	navigava	navigàvem	navigàvetz	navigavan
Preterit	naviguèri	naviguères	naviguèt	naviguèrem	naviguèretz	naviguèron
Futur	navigarai	navigaràs	navigarà	navigarem	navigaretz	navigaràn
Condicional	navigariái	navigariás	navigariá	navigariam	navigariatz	navigarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	navigue	navigues	navigue	naviguem	naviguetz	naviguen
Imperfach	naviguèssi	naviguèsses	naviguès naviguèsse	naviguèssem	naviguèssetz	naviguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	naviga !	—	naviguem !	navigatz !	—
Negatiu	—	navigues pas !	—	naviguem pas !	naviguetz pas !	—
Nòtas