ostentatòri

Occitan

Etimologia

Del latin ostendere « presentar, mostrar, exibir »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ustentaˈtɔɾi/, /ustentaˈtɔɾi/

provençau /ustẽⁿtaˈtɔʀi/, /ustẽⁿtaˈtɔʀi/

Sillabas

os|ten|ta|tò|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	ostentatòri	ostentatòris
	[ustentaˈtɔɾi]	[ustentaˈtɔɾis]
Femenin	ostentatòria	ostentatòria
	[ustentaˈtɔɾio̞]	[ustentaˈtɔɾio̞s]

ostentatòri

1. Que marca de l’ostentacion, en parlant de las causas.
2. Qu'òm mòstra amb insisténcia e sens discredion.

Sinonims

• ostentós

Parents

• ostentacion
• ostentador
• ostentar
• ostentós

Traduccions

alemand: ostentativ (de) anglés: ostentatious (en) basc: catalan: ostentós (ca)

espanhòl: ostentoso (es) francés: ostentatoire (fr) italian: ostentata (it) portugués: ostensivo (pt), ostentoso (pt)