pendilhar

Occitan

Etimologia

Derivat de pendre amb lo sufix -ilhar.

Prononciacion

/pendiˈʎa/, /pendiˈʎa/

Sillabas

pen | di | lhar (3)

Vèrb

pendilhar

1. Èsser mantengut per sa part superiora en se balançar dins l'aire.

Sinonims

• pendolar
• pendolejar
• penjorlar

Traduccions

anglés: to hang (en) catalan: penjar (ca)

francés: pendiller (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pendilhar
Gerondiu	pendilhant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pendilhat			pendilhats
femenin	pendilhada			pendilhadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendilhi pendilhe	pendilhas	pendilha	pendilham	pendilhatz	pendilhan
Imperfach	pendilhavi	pendilhavas	pendilhava	pendilhàvem	pendilhàvetz	pendilhavan
Preterit	pendilhèri	pendilhères	pendilhèt	pendilhèrem	pendilhèretz	pendilhèron
Futur	pendilharai	pendilharàs	pendilharà	pendilharem	pendilharetz	pendilharàn
Condicional	pendilhariái	pendilhariás	pendilhariá	pendilhariam	pendilhariatz	pendilharián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendilhe	pendilhes	pendilhe	pendilhem	pendilhetz	pendilhen
Imperfach	pendilhèssi	pendilhèsses	pendilhès pendilhèsse	pendilhèssem	pendilhèssetz	pendilhèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	pendilha !	—	pendilhem !	pendilhatz !	—
Negatiu	—	pendilhes pas !	—	pendilhem pas !	pendilhetz pas !	—
Nòtas