pendolejar

Occitan

Etimologia

Derivat de pendolar amb lo sufix -ejar.

Prononciacion

/penduleˈd͡ʒa/, /penduleˈd͡ʒa/

Sillabas

pen | do | le | jar (4)

Vèrb

pendolejar

1. Èsser mantengut per sa part superiora en se balançar dins l'aire.

Sinonims

• pendolar
• penjorlar
• pendilhar

Traduccions

anglés: to hang (en) catalan: penjar (ca)

francés: pendiller (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	pendolejar
Gerondiu	pendolejant
Participi passat
	singular			plural
masculin	pendolejat			pendolejats
femenin	pendolejada			pendolejadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendolegi pendolege	pendolejas	pendoleja	pendolejam	pendolejatz	pendolejan
Imperfach	pendolejavi	pendolejavas	pendolejava	pendolejàvem	pendolejàvetz	pendolejavan
Preterit	pendolegèri	pendolegères	pendolegèt	pendolegèrem	pendolegèretz	pendolegèron
Futur	pendolejarai	pendolejaràs	pendolejarà	pendolejarem	pendolejaretz	pendolejaràn
Condicional	pendolejariái	pendolejariás	pendolejariá	pendolejariam	pendolejariatz	pendolejarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	pendolege	pendoleges	pendolege	pendolegem	pendolegetz	pendolegen
Imperfach	pendolegèssi	pendolegèsses	pendolegès pendolegèsse	pendolegèssem	pendolegèssetz	pendolegèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	pendoleja !	—	pendolegem !	pendolejatz !	—
Negatiu	—	pendoleges pas !	—	pendolegem pas !	pendolegetz pas !	—
Nòtas