pendul

Un pendul en movement.

Occitan

Etimologia

Del latin pendulum.

Prononciacion

/penˈdyl/, /penˈdyl/, provençau /pẽⁿˈdyl/, /pẽⁿˈdyl/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
pendul	penduls
[penˈdyl]	[penˈdyls]

pendul masculin

1. (fisica) Sistèma constituit d’un còrs pesuc, un balancièr, oscillant a l'entorn d’un axe orizontal.
2. (per extension) Mena de còrs pesant que los radiestesistas agitan a l'extremitat d'un fil per descobrir çò qu'es amagat o perdut.

Variantas dialectalas

• pendule

Parents

• pendula
• pendulaire
• pendular

Traduccions

alemand: Pendel (de), Perpendikel (de) anglés: pendulum (en), swing (en) basc: oreka (eu) catalan: pèndol (ca), pèndola (ca)

espanhòl: péndulo (es) francés: pendule (fr) italian: pendolo (it) portugués: pêndulo (pt)